اپلیکیشن زینگ | باربری آنلاین
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل

تماس تلفنی
 
گفتگو آنلاین
 
دانلود زینگ
خانه دانلود اپلیکیشن زینگ آشنایی با زینگ فروشگاه خدمات اطلاعاتی همکاری با ما تماس با ما
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل کشوری

تماس تلفنی

گفتگو آنلاین

دانلود زینگ

جستجو
کشتیرانی
حمل زمینی
وانت
حمل هوایی
مشاوره و اجرا صادرات واردات ترخیص

رزین_پلی_استر

رزین پلی استر و کاربردهای آن:
رزین پلی استر یک پلیمر ترموپلاستیک است به این معنی است که ممکن است با گرما تشکیل شده و دوباره ذوب شود بدون اینکه خصوصیات ذاتی آنها از بین برود. زین پلی استر پلیمرهای شفاف، با چگالی و قدرت بالا و مقاومت عالی در برابر آب هستند که به طور گسترده در منسوجات پلی استری و بسته بندی که معمولاً به آن PET گفته می شود، مورد استفاده قرار می گیرد.

رزین های پلی استر مقرون به صرفه ترین سیستم های رزینی هستند که در کاربردهای مهندسی مورد استفاده قرار می گیرند ولی استفاده محدودی در کامپوزیت های با کارایی بالا دارند. آنها می توانند برای انواع زیادی از خصوصیات از نرم و شکل پذیر تا سخت و شکننده تولید شوند.

این رزین ها را می توان برای تیمار در دمای اتاق یا درجه حرارت بالا فرموله کرد و می تواند قابلیت کاربرد پذیری زیادی را در عملیات فرآوری ایجاد کند بر همین اساس قیمت خرید و فروش رزین پلی استر در بازار متفاوت است.

رزین پلی استر چیست؟
رزین های پلی استر رزین های مصنوعی اشباع نشده ای هستند که در اثر واکنش اسیدهای آلی دی بازیک و الکل های پلی هیدریک ایجاد می شوند. انیدرید مالئیک ماده اولیه ای است که معمولاً با عملکرد دی اسیدی استفاده می شود.

بیشتر رزین های پلی استر مایعات چسبناک و کم رنگی هستند که از محلول پلی استر در یک مونومر تشکیل می شوند که معمولاً استایرن است. دلیل این امر این است که افزودن استایرن تا 50٪ ویسکوزیته رزین را کاهش می دهد و کار با آن را تسهیل می کند. یکی دیگر از عملکردهای حیاتی استایرن این است که به رزین اجازه می دهد تا زنجیرهای پلی استر را بهم پیوند دهد.

این رزین ها ترموست به عنوان عامل اتصال در ورقه های فایبرگلاس و موارد مشابه بسیار استفاده می شود. رزین های پلی استر هزینه کمتری نسبت به رزین های اپوکسی دارند. این رزین ها از سخت کننده ها برای شروع یک واکنش شیمیایی استفاده می کنند که منجر به تیمار رزین می شود.

ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی رزین پلی استر:
پلی استرها مقاومت بالایی در برابر جذب رطوبت دارند به خصوص در مقایسه با نایلون و در نتیجه از نظر ابعاد پایدار هستند. در حال حاضر انواع مختلفی از پلی استر در دسترس است که برخی برای قالب سازی و برخی دیگر به عنوان اکستروژن برای ماشین کاری فرموله شده اند. در بسیاری از انواع آنها قدرت و سایر خصوصیات خاص نیز متفاوت است. به طور کلی، این ماده دارای ویژگی های الکتریکی خوب، مقاومت در برابر حرارت و فرسودگی، خزش کم، حفظ رنگ خوب و مقاوم در برابر سایش است.

این ترکیبات با اسیدهای رقیق، روغن ها و گریس ها، هیدروکربن های آلیفاتیک و الکل سازگار هستند. آنها قلیایی های رقیق و هیدروکربن های معطر و هالوژنه را به میزان کمتری تحمل می کنند. این ماده در برابر اشعه ماورا بنفش مقاوم است. ساختار بلوری این ماده به طور کلی مقاومت شیمیایی خوبی دارد و با فرمولاسیونی جهت بهبود مقاومت در برابر آتش در دسترس هستند.

کاربردهای رزین پلی استر:
این رزین ها پرکاربردترین رزین به ویژه در صنایع دریایی و خودرو هستند. بیشتر قایق های بادبانی و قایق های ساخته شده با کامپوزیت از این سیستم رزین استفاده می کنند. این نوع رزین ها غیر اشباع هستند و حدود 75٪ کل رزین مورد استفاده در صنایع کامپوزیت را به خود اختصاص می دهند. رزین پلی استر غیر اشباع یک ترموست است که در صورت قرار گرفتن در شرایط مناسب می تواند از حالت مایع یا جامد به شکل دیگر تبدیل شود ولی پلی استر اشباع شده از این طریق قابل تیمار نیست.

از ابن رزین ها در قالب گیری ورق و تونر چاپگرهای لیزری استفاده می شود. پانل های دیواری ساخته شده از رزین های پلی استر تقویت شده با فایبرگلاس - اصطلاحاً پلاستیک تقویت شده با فایبرگلاس (FRP) - به طور معمول در رستوران ها، آشپزخانه ها، سرویس های بهداشتی و سایر مکان هایی که به دیوارهایی با قابلیت نگهداری و قابل شستشو نیاز دارند، استفاده می شوند.

آنها همچنین به طور گسترده در تولید لوله استفاده می شوند و اداره حمل و نقل در ایالات متحده آمریکا همچنین آنها را برای استفاده به عنوان پوشش در جاده ها و پل ها استفاده می کند. در این برنامه آنها به عنوان پوشش های بتونی پلی استر PCO شناخته می شوند. از این مواد همچنین در چسب های پیچ لنگر استفاده می شود اگرچه از مواد مبتنی بر اپوکسی نیز استفاده می شود. بسیاری از شرکت ها به دلیل مشکلات بو، سیستم های فاقد استایرن را ارائه داده و می دهند.

روش ساخت رزین پلی استر:
در شیمی آلی، واکنش الکل با یک اسید آلی استر و آب تولید می کند. با استفاده از الکل های خاص مانند گلیکول، در واکنش با اسیدهای دیابازیک، یک پلی استر و آب تولید می شود. این واکنش همراه با افزودن اجزایی مانند اسیدهای دیابازیک اشباع و مونومرهای قابل اتصال به هم (چند منظوره) فرآیند اساسی تولید پلی استر را تشکیل می دهد. در نتیجه، تعداد زیادی پلی استر وجود دارد که از اسیدها، گلیکول ها و مونومرهای مختلف ساخته شده اند و همه دارای خواص مختلفی هستند.

این ترکیبات به دلیل تبدیل شدن به ژل، مدت زمان محدودی قابل نگهداری هستند. فرآیند ژلاتینه شدن می تواند با افزودن بازدارنده ها کند شود. از مزایای اصلی این رزین تعادل خواص آن (از جمله مکانیکی، شیمیایی، الکتریکی)، پایداری ابعادی، هزینه و سهولت کار و پردازش است.

مزایای رزین پلی استر:

  • مقاومت کافی در برابر آب و انواع مواد شیمیایی.
  • مقاومت کافی در برابر شرایط جوی و فرسودگی.
  • هزینه پایین جهت تامین.
  • تا دمای 80 درجه سانتی گراد را تحمل می کنند.
  • رطوبت خوبی به الیاف شیشه می دهند.
  • انقباض نسبتاً کم در دوره تیمار بین 4-8٪.
  • انبساط حرارتی خطی خوب.
  • معایب رزین پلی استر.
  • بوی قوی استایرن.
  • مخلوط کردن آن دشوارتر از رزین های دیگر است.
  • طبیعت سمی بخارات آن و به خصوص کاتالیزور آن.
  • برای اتصال بسیاری از بسترها مناسب نیست.
  • تیمار نهایی به احتمال زیاد ضعیف تر از همان مقدار رزین اپوکسی است.
کشتیرانی
حمل زمینی
وانت
حمل هوایی
مشاوره و اجرا صادرات واردات ترخیص
نظر شما
نام و نام خانوادگی:

شماره تماس (نمایش داده نمی شود):

کد امنیتی: captcha

متن پیام: (نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد)


مطالب مرتبط:
مخفی کردن >>