اپلیکیشن زینگ | باربری آنلاین
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل

تماس تلفنی
 
گفتگو آنلاین
 
دانلود زینگ
خانه دانلود اپلیکیشن زینگ آشنایی با زینگ فروشگاه خدمات اطلاعاتی همکاری با ما تماس با ما
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل کشوری

تماس تلفنی

گفتگو آنلاین

دانلود زینگ

جستجو
کشتیرانی
حمل زمینی
وانت
حمل هوایی
مشاوره و اجرا صادرات واردات ترخیص

محاسبه مقاومت در برابر اتصال برشی جزئی چگونه انجام می شود؟

سقف_کامپوزیت19

مقاومت گشتاوری طراحی بر واحد عرض برای اتصال برشی جزئی از رابطه زیر محاسبه می شود:

MRd=Ncz+Mpr

مقاومت بتن برای اتصال برشی جزئی (Nc) از رابطه زیر به دست می آید:

Nc=τu,RdbLx<=Nc,f

در فرمول بالا:

  • τu,Rd: مقاومت برشی طراحی (τu,Rk/γVs) است که τu,Rk از آزمایش های تعیین رفتار شکل پذیری سقف به دست می آید.
  • b: عرض واحد سقف.
  • Lx: فاصله سطح مقطع از نزدیک ترین تکیه گاه.

نکته: در صورت عبور Nc از Nc,f، مقاومت برشی کامل خواهد بود.

مقدار ضریب اطمینان جزئی برای مقاومت برشی سقف کامپوزیت معمولا 1.25 در نظر گرفته می شود. محاسبه بازوی گشتاور (z) از طریق رابطه زیر صورت می گیرد:

سقف_کامپوزیت16

عکس العمل تکیه گاهی، مقاومت برشی طولی را افزایش می دهد. به این ترتیب، احتمال افزایش مقاومت بتن به دلیل افزایش اتصال برشی جزئی وجود دارد.

از این رو، مقاومت برشی طراحی (τu,Rd) بعد از حذف اثر عکس العمل تکیه گاهی محاسبه می شود. مقدار افزایش یافته مقاومت برشی برابر است با:

Nc=τu,RdbLx+uREd<=Nc,f

در فرمول بالا:

  • REd: عکس العمل تکیه گاهی.
  • μ: ضریب اسمی با مقدار پیشنهادی 0.5.

روش تجربی m و k چیست؟
یکی از روش های نیمه تجربی مورد استفاده برای تعیین اتصال برشی جزئی در سقف های کامپوزیت، روش m و k است.

استفاده از این روش طبق استاندارد اتحادیه اروپا مانعی ندارد. m و k، به ترتیب بیانگر ثابت تجربی اتصال مکانیکی و مولفه های اصطکاکی برای مقاومت برشی سطح اتصال بتن و عرشه فولادی هستند. هر دو این ثابت ها توسط آزمایش و اعمال بار چرخه ای تا گسیختن پیوند شیمیایی سطح اتصال بتن و فولاد تعیین می شوند. مزیت اصلی روش m و k، امکان استفاده آن برای هر دو رفتار شکننده و شکل پذیر است.

رابطه زیر، نحوه محاسبه مقاومت برشی طراحی در این روش را نمایش می دهد:

سقف_کامپوزیت17

  • b: عرض واحد سقف کامپوزیت.
  • dp: فاصله بین محور مرکزی پروفیل ورق فولادی تا بالاترین لایه تحت فشار سقف کامپوزیت.
  • Ap: مساحت اسمی سطح مقطع پروفیل ورق فولادی در عرض واحد.
  • m و k: ضرایب تجربی بر حسب نیوتون بر میلی متر مربع (این ضرایب باید توسط سازنده عرشه ارائه شوند.).
  • Ls: دهانه برش (L/4 برای بارهای یکنواخت یا فاصله تا نزدیک ترین تکیه گاه برای دو بار نقطه ای متقارن).

نکته: در صورت استفاده از روش m و k، حداکثر نیروی برشی عمودی طراحی نباید از V1,Rd بیشتر باشد.

مهار انتهایی چیست؟
برای ورق هایی که دارای اتصال مکانیکی و اصطکاکی با بتن هستند، اتصال برشی را می توان توسط جوشکاری برشگیر بر روی ورق یا تغییرشکل انتهای ورق فولادی تقویت کرد. در این شرایط، مقاومت طراحی با استفاده از روش اتصال برشی جزئی قالب محاسبه است.

به این ترتیب، مقاومت طراحی برشگیر از رابطه زیر به دست آورد:

Ppb,Rd=kφdd0tfyp,d
و
kφ=1+a/dd0<=6.0

در فرمول بالا:

  • ddo: قطر حلقه جوش (حدود 1.1 برابر قطر بدنه برشگیر در نظر گرفته می شود.).
  • a: فاصله مرکز برشگیر تا انتهای ورق (کمتر از 1.5ddo نباشد.).
  • t: ضخامت ورق.
کشتیرانی
حمل زمینی
وانت
حمل هوایی
مشاوره و اجرا صادرات واردات ترخیص
نظر شما
نام و نام خانوادگی:

شماره تماس (نمایش داده نمی شود):

کد امنیتی: captcha

متن پیام: (نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد)


مطالب مرتبط:
مخفی کردن >>