اپلیکیشن زینگ | باربری آنلاین
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل

تماس تلفنی
 
گفتگو آنلاین
 
دانلود زینگ
خانه دانلود اپلیکیشن زینگ آشنایی با زینگ فروشگاه خدمات اطلاعاتی همکاری با ما تماس با ما
زینگ - سامانه جامع حمل و نقل کشوری

تماس تلفنی

گفتگو آنلاین

دانلود زینگ

جستجو

سفته و چک، شکل های مدرن تری از برات هستند که بعد از آن شکل گرفتند. اما با این وجود تفاوت هایی با برات دارند. برای استفاده از چک باید دسته چک داشت و برای این کار باید مبلغی را در بانک سپرده گذاری کرد. اما در مورد برات و سفته چنین چیزی موردنیاز نیست. شما بدون آنکه پولی در حساب داشته باشید می توانید سفته یا حواله صادر کرده و در آینده به معادل ارزشی که نوشتید، پول نقد تهیه کنید.

اگر شما چکی داشته باشید و بعد از مراجعه به بانک برای نقد کردنش با حساب خالی مواجه شوید، به راحتی می توانید چک را برگشت زده و علیه صادرکننده چک، شکایت کیفری مطرح کنید. ولی در مورد برات و سفته نمی توان شکایت کیفری مطرح کرد. اما می توانید از طریق حقوقی برای این کار اقدام کنید.

چک، ابزاری برای پرداخت پول درزمانی بسیار نزدیک اما نامعین است. مثلاً شما یک دستگاه یخچال می خرید و پول آن را با چک پرداخت می کنید. فروشنده نیز ممکن است 5 دقیقه بعد از رفتن شما یا حتی 3 ماه دیگر برای وصول طلبش به بانک مراجعه کند. اما برات، ابزاری برای پرداخت در آینده ای معین هستند. نوشتن برات در وجه حامل ممنوع است. اما کشیدن چک در وجه حامل مانعی ندارد. شخص پرداخت کننده وجه در مورد چک، تنها و تنها بانک است. اما در مورد برات، شخص پرداخت کننده، هر فرد حقیقی و حقوقی را شامل می شود.

مسیر مشترک ارز و برات
باوجود شباهت هایی که بین پول و ارز وجود دارد اما این دو مفهومی متفاوت از یکدیگر دارند. ارز را می توان حواله یک اعتبار دانست. یا به زبان ساده تر، ارز همان حواله ای است که به پشتوانه موجودی پول صادر می شود. درواقع می توان گفت که حواله های ابتدایی - که بیشتر تاجران به جای نقد کردن حواله ها به دنبال خرج کردنشان بودند - ریشه ارزهای کنونی را تشکیل می دهند. این ماجرا در مورد ارزهای دیجیتالی مثل بیت کوین یا ریپل نیز برقرار است. درواقع ارزهای دیجیتال، حواله هایی غیر فیزیکی هستند که یک اعتبار را به دوش می کشند.

حواله بدون پشتوانه، شیوه ای هوشمند اما خطرناک برای خرج کردن پول
حواله بدون پشتوانه، یکی از روش های استفاده از ابزار برات بود که با گذشت زمان ایجاد شد. در این سیستم، حواله دار، حواله ای در وجه مشخص به یک فرد می دهد بدون آن که فرد مورد نظر، پولی را نزد حواله دار بگذارد. در این صورت، اعتبار حواله نه به پول بلکه به اعتبار حواله دهنده برمی گردد. نمونه این مورد را می توان در چک های رمزدار یا تضمین شده که بانک ها به برخی از مشتریان خود می دهند مشاهده کرد. در این مثال، حواله دار همان بانک و مشتری، همان گیرنده برات است. بانک به عنوان ضامن نقد شوندگی آن چک، اعتباری دوچندان به آن می دهد. اما این سیستم نیز دردسرهای خاص خودش را دارد. مثلاً اگر بانک مرکزی به عنوان بزرگ ترین حواله دار ایران، بدون وجود پشتوانه - مثل طلا و نقره - شروع به چاپ اسکناس کند، یعنی درواقع حواله های بدون پشتوانه را در میان مردم توزیع کرده است. اگر به هر دلیلی، بانک نتواند پشتوانه لازم را تأمین کند، موجی از تورم در جامعه ایجاد می شود.

ارز
ارز، پول نیست؛ ارز حواله ای است که به پشتوانه موجودی پول صادر می شود. حواله بدون پشتوانه، هم سودمند و هم مضر است. سودمند است چون می تواند باعث حل شدن برخی از مشکلات مالی شود و مضر است چون می تواند ورشکستگی و تورم را به دنبال داشته باشد.
اعتبارنامه، سندی است که شرکت ها از آن برای دادن تضمین پرداخت از طرف خریدار به فروشنده استفاده می کنند. این سند از سوی بانک صادر می شود. در معامله هایی که با استفاده از اعتبارنامه انجام می شوند، بانک، ضامن پرداخت پول به فروشنده کالا خواهد بود.

نظر شما
نام و نام خانوادگی:

شماره تماس (نمایش داده نمی شود):

کد امنیتی: captcha

متن پیام: (نظر شما پس از بررسی منتشر خواهد شد)


مطالب مرتبط:
مخفی کردن >>